عنوان شماره: سال پانزدهم، شماره ششم، بهمن و اسفند 1390
عنوان به فارسی: مقایسه اثربخشی دو روش رفتار درمانی " تقویت و پاداش" و روش شناخت درمانی "الیس" بر میزان پرخاشگری کودکان بی‌سرپرست

فایل PDF این مقاله:
از صفحه: 408 تا صفحه: 414      
تعداد مشاهده: 1745
خلاصه به فارسی:
زمینه: کنترل و اداره خشم به‌روشی مثبت و بی‌ضرر بسیار مهم است. این پژوهش به‌منظور مقایسه تأثیر دو روش رفتار درمانی "تقویت و پاداش" و شناخت درمانی "الیس" بر میزان پرخاشگری کودکان بی‌سرپرست 18-10 ساله سازمان بهزیستی شهر کرمانشاه انجام پذیرفت. روش‌ها: از بین 89 نفر از کودکان 18-10 ساله ساکن در 6 مرکز شبانه‌روزی نگه‌داری از کودکان بی‌سرپرست سازمان بهزیستی، 57 نفر(31 پسر و 26 دختر) بعد از تکمیل پرسشنامه پرخاشگری (AGQ) به‌عنوان افراد پرخاشگر تشخیص داده شده و وارد مطالعه شدند. سپس هرکدام از مراکز نگه‌داری به‌روش تصادفی در یکی از گروه‌های "تقویت و پاداش"، "الیس" و کنترل قرار گرفتند. پس از آن بر روی هر کدام از گروه‌ها روش موردنظر به‌مدت 10 جلسه 2 ساعته اجرا شد. گروه کنترل در این مدت هیچ تقویت یا روشی را دریافت نکردند. سپس پرسشنامه پرخاشگری (AGQ) دوباره اجرا و داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تی و آنالیز واریانس یک‌طرفه تحلیل شد. یافته‌ها: نمره پرخاشگری گروه تقویت و پاداش در پس‌آزمون به‌طور معنادار کم‌تر از پیش‌آزمون بود (011/0P=). تفاوت معنادار آماری بین میانگین نمره پرخاشگری گروه "الیس" قبل و بعد از اعمال روش مشاهده نشد (258/0=P). نتایج آنالیز واریانس، تفاوت معناداری بین سه گروه مورد مطالعه در پیش‌آزمون و پس‌آزمون نشان نداد (691/0P=). نتیجه‌گیری: دو روش رفتاردرمانی تقویت و پاداش و شناخت درمانی الیس در مقایسه با گروه کنترل، تأثیر معناداری بر کاهش پرخاشگری کودکان بی‌سرپرست ساکن در مراکز نگه‌داری شبانه‌روزی ندارد. احتمالاً شرایط خاص زندگی این کودکان باعث می‌شود که برنامه‌های کوتاه‌مدت درمانی مؤثر واقع نشود.

کلمات کلیدی به فارسی:
پرخاشگری، روش تقویت، روش الیس

نویسندگان این مقاله:

	حبیب‌اله خزایی	نویسنده اصلی
	ماندانا اسدی	نویسنده فرعی
	هیوا محمدی	نویسنده فرعی	hiwa.mohamadi@gmail .com